Alweer een spannend vervolg met nog meer bands, muziek en een hoog griezelgehalte...
In dit deel komt Anne in België terecht omdat ze een slachtpartij moet voorkomen.
Anne raakte steeds verder verstrikt in Dion's klauwen.
Het is nog maar de vraag of ze de juiste keuzes zal kunnen maken.
TEASER
‘Mike,
jij hebt de eerste wacht. Houd hem in de gaten. De rest gaat zoeken naar een kamer dertien.’
Jordy en Roy keken vol ontzag naar Anne, wat haar een onbehaaglijk gevoel
gaf. Ze ontweek de scherpe blik van Marcus. Marcus woelde in het voorbij gaan
even door haar haren. ‘Maak je niet druk. Hij maakte de verkeerde keuze, niet
jij.’ En tegen de rest. ‘Kom op! Zoeken, je hoorde wat ze zei.’
Ze keek hem na. Ze wist dondersgoed dat hij wilde weten waarom haar bloed
giftig was. Op dit moment ging Jackie echter voor.
‘Maar de zon komt zo op!’ Jordy trok demonstratief de gordijnen dicht om zijn
woorden kracht bij te zetten. Er speelde een geërgerde trek over Marcus
gezicht. In een honderdste van een seconde was hij bij Jordy en greep hem bij
zijn nek. ‘Dan zet je de computer maar aan. Je weet toch nog wel hoe je die
moet gebruiken? Als ik me niet vergis, ben jij altijd degene die urenlang
achter dat ding te vinden is.’ Jordy slikte. Hij had Marcus ooit iemand zijn
nek zien breken als een luciferhoutje en dat wilde hij niet zelf gaan ondervinden.
Hij knikte. Opgelucht constateerde Jordy dat Roy al bezig was. Computers
waren leuk voor online gaming, voor de rest vond hij er maar weinig aan. Het
was al erg genoeg dat ze hier geen draadloos internet hadden en Roy gebruik maakte van de enige verbinding. Hij had zijn
Bloodelf nog willen levelen naar tachtig. Voor de vorm pakte hij zijn laptop en
klapte deze open. Dan maar een spelletje Spider Sollitaire.
‘Mag het ook Room13 zijn?’ Roy keek verwachtingsvol naar Anne. Marcus haalde
zijn schouders op en keek ook naar Anne.
Ze beet op haar lip. ‘Het moet een
kamer zijn. En dan geen naam of iets dergelijks. ’
‘Mwah, dan valt dit af. Dit is een band. Ze treden vanavond op in het BOZAR
Theater.’ Roy stak een zoethoutstokje in zijn mond. Het was een gewoonte die
hij van vroeger had overgehouden.
Anne schudde haar hoofd. ‘Nee, het gaat om een
kamer dertien, maakt niet uit waar. Ik moet letterlijk een deur door.’
Roy haalde het zoethoutstokje weer uit zijn mond. ‘Misschien gek gedacht van
mij, maar heeft die band geen kleedkamer? Een hotelkamer ga je gewoon echt niet
vinden.’
Drie hoofden draaiden tegelijkertijd in de richting van Roy. Anne liep op hem
af en keek over zijn schouder mee. Room13 trad die avond op in het Bozar Theater
in Brussel.
Ze gaf hem een schouderklop. ‘Schrijf de adresgegevens voor me op
en aanvangstijd en zo. Ga daarna verder met zoeken naar hotels. Als je met
niets beters komt, ga ik daar vanavond heen.’
Jordy gaf Roy een tik tegen zijn hoofd. ‘Waarom in het Engels? Ze vroeg om een
kamer dertien, eikel. Een kamer, geen band en in het NE-DER-LANDS.’
‘Alsof ik dat niet weet. En sla me niet!’Roy gromde even naar Jordy. ‘Kamer
13 leverde alleen maar spelletjes sites op en boekverslagen. Ik zag een link
‘sites vertaald uit het Engels’. Toen ik die aanklikte kwam onder andere deze
te voorschijn.’
Jordy kneep zijn ogen tot spleetjes en wilde weer commentaar leveren, maar een
blik van Marcus was voldoende om hem het zwijgen op te leggen. Anne tikte Roy
op zijn schouder. ‘Zoek voor mij alle hotels tussen Brussel en hier. Ik wil van
ieder hotel de NAW gegevens. Dan kan ik ze allemaal afbellen.’
Vol bewondering keken Roy en Jordy de Lobby rond. Hun
monden hingen open van opperste verbazing. Dit was wel andere koek dan de donkere
zaaltjes waar ze normaal gesproken altijd optraden.
‘Mogen we naar het optreden gaan kijken?’ Hoopvol keek Roy op naar Marcus.
Hij moest zijn hoofd in zijn nek leggen wilde hij hem aan kunnen kijken. Marcus
keek op hem neer met een scheve grijns en trok aan de vlechten in zijn baard. ‘Wat
denk je zelf? Je zal wel moeten. Je moet die band in de gaten houden en ons een
seintje geven wanneer ze klaar zijn.’Hij klopte Roy op zijn schouder en duwde
hem vervolgens in de richting van de balkons. ‘Je kan vast wel iemand overreden
om plaats voor jullie te maken. Wel netjes je rommel opruimen.’
Roy grijnsde. ‘Ja baas.’ Hij pakte Jordy beet. ‘Kom, we gaan een mooie plek
uitzoeken.’